پس از اینکه آیت اله مدرس طرح استیضاح سردار سپه(رضاخان) را تقدیم مجلس کرد و روز تاریخی استیضاح ۲۷ مرداد ۱۳۰۳ فرا رسید، عده ای که برای توهین به مدرس از حکومت پول گرفته بودند جنجال به پا کرده و شعار : مرده باد مدرس، زنده باد سردار سپه صحن مجلس را پر کرده بود. مدرس در آن حال نه تنها مرعوب نشد بلکه با قدرت برگشت و به آن دسته ای که شعار می دادند گفت:

اگر مدرس بمیرد دیگر کسی به شما پول نخواهد داد.

بالاخره مدرس خود را به سرسرای مجلس رساند. وقتی از پله ها بالا می رفت باز از صحن مجلس شعار علیه مدرس شنید، مدرس مجددا روی خود را برگرداند و فریاد کشید و گفت: زنده باد مدرس، مرده باد سردار سپه! رضاخان از این سخن برآشفت و از شدت عصبانیت حیران مانده بود. باز هم  مرده باد مدرس به گوش می رسید. مدرس از همان اطاق بالا پنجره را باز کرد سر خود را بیرون آورده و فریاد زد: زنده باد مدرس مرده باد سردار سپه! رضا خان که دوباره با گوش خود همان سخنان را شنیده بود به طرف مدرس حمله برد و یقیه پیرمرد نحیف را گرفت و او را با غضب کنج دیوار گذاشت و گفت: آخر تو از جان من چه می خواهی؟ آن پهلوان سید با آنکه در چنگال گرگ گرفتار بود با رشادت و عزم راسخ گفت:

می خواهم که تو نباشی!

مجله قدر/ش ۴۶/آذر۹۰

نمایندگان این ملت که قهرمانان فراوان در راه آزادی تقدیم نموده است باید اینچنین شجاع و از جان گذشته باشند. آیا نمایندگان ما در صراط مستقیم و راه ولایت قدم بر می دارند؟ آیا از منافع ملت در مقابل بیگانگان دفاع می کنند یا چون مجلس ششم...

باز هم با تکیه بر فهم و درایت مردم انقلابی و توکل بر خداوند و امام زمان(عج) منتظر بهترین نتیجه هستیم.